Lekki, puszysty i aksamitny deser, co ważne z czekolady. Co również ważne, dość prosty oraz szybki w przygotowaniu. Idealny, gdy nie mamy czasu na długie przebywanie w kuchni i robienie czasochłonnych deserów albo gdy chcemy zachwycić gości. Delikatny niczym chmurka, wprost rozpływa się w ustach, urzeknie zarówno każde dziecko, jak i dorosłych.

Śmietanka i masło dostarczają nieco tłuszczu oraz kalorii. Cukier to także kalorie, ale czekolada, zwłaszcza gorzka, wbrew pozorom jest zdrowa. Jeżeli wolimy słodsze desery, można użyć mlecznej. Zawiera więcej węglowodanów, ale od czego są desery. Jeżeli używamy gorzkiej, zamiast cukrem, można dosłodzić ją naturalnym słodzikiem. A zamiast tłustej śmietanki, użyć mleka roślinnego. My jednak stawiamy na wypasioną wersję. Przedstawiamy przepis na domowy mus czekoladowy, przybliżając nieco ten deser.

Skąd pochodzi mus czekoladowy?

Jest to deser pochodzący z Francji. Klasyczny, francuski deser, w tym języku mousse au chocolat. Charakteryzuje się lekką, puszystą konsystencją oraz intensywnie czekoladowym smakiem. Zależnie od proporcji składników, wyglądem może przypominać bardziej mus, krem albo piankę. To dzięki połączeniu rozpuszczonej czekolady z masłem, ubitej śmietanki, ubitych białek i żółtek utartych z cukrem. Śmietanka jest ubijana dla uzyskania pożądanej konsystencji, czasem dla stabilności dodaje się żelatynę. Smak bardziej wytrawny lub słodki uzyskuje się przed użycie czekolady gorzkiej, lub słodkiej.

Mus czekoladowy to deser, który może być serwowany samodzielnie, zwykle schłodzony w pucharkach. Podaje się go z dodatkiem sosów, bitej śmietany, cukru pudru, wiórków kokosowych czy lodów. Zamiast schładzać go w lodówce, można też na godzinę włożyć do zamrażarki, wtedy będzie lodowym deserem. Poza tym może być także używany do złożonych oraz wykwintnych deserów, takich jak torty musowe, ciasta oraz monoporcje. W przypadku ciast i tortów, mus jest lżejszą wersją ciężkich kremów czekoladowych.

Ciekawostki – „jak mus to mus” wegański

Współczesne, wegańskie warianty zawierają wegańską czekoladę, zamiast masła wykorzystują olej kokosowy, zamiast śmietanki napój lub mleko roślinne, zamiast żelatyny roślinny agar-agar, a zamiast jajek aquafaby, czyli wody po ciecierzycy lub fasoli.

Chyba każdy zna polskie powiedzenie „jak mus to mus”. Skąd się wzięło i o co w nim chodzi? W języku polskim jest to powiedzenie o charakterze potocznym. Wywodzi się od niemieckiego „muss”, oznaczającego „przymus” i wykorzystuje grę słów, czyli powtórzenie dla wzmocnienia wymowy. Mamy tu kontekst przymusu, czyli trzeba zrobić coś, co jest obowiązkiem lub koniecznością, niekoniecznie miłą, chcianą i wygodną. Kulinarnie słowo mus oznacza deser lub przetarte albo zmiksowane składniki. Powiedzenie „jak mus to mus” nie ma z tym nic wspólnego. To słowa o odmiennej etymologii i znaczeniu, jedynym związkiem są pisownia oraz wymowa. W powiedzeniu to frazeologizm, który odnosi się do sytuacji, kiedy jesteśmy do czegoś zmuszeni i nie ma innego wyjścia, musimy to zaakceptować, nawet jeśli nie jest przyjemne. Jednak choć często podłoże jest związane z niechęcią, w praktyce może nas czegoś nauczyć: pragmatyzmu i odpowiedzialności, determinacji i wytrwałości, akceptacji konieczności i realiów życia.