Makarony z różnymi dodatkami to domena i duma kuchni włoskiej. Jest znana z prostoty oraz niewielkiej liczby składników. Dlatego te dania są proste w przygotowaniu, ale pyszne oraz sycące. Makaron spaghetti z bazyliowym pesto, groszkiem i serem burrata to świetna propozycja na szybki obiad czy ciepłą kolację, ale też lunch do zabrania na wynos. To smaczne, zielone danie przełamane białym dodatkiem. Jednak ser nie tylko wprowadza inny kolor, jednocześnie bilansuje skład pod kątem ilości białka, podobnie jak groszek, bo makarony zawierają bardzo mało białka.

Włoski makaron

Makaron spaghetti kojarzy się głównie z potrawą zwaną spaghetti bolognese, międzynarodową wersją, której nie spotyka się w Italii. Sam sos bolognese też jest uproszczony, a Włosi tradycyjnie mięsny sos boloński z dodatkiem pomidorów jedzą z makaronem tagliatelle, czyli wstążkami lepiej łączącymi się z tym gęstym sosem. Dbają o to, żeby sos był dobrze dopasowany do rodzaju makaronu. Do spaghetti, ze względu na jego długi i cienki kształt, najlepiej pasują sosy, które dobrze go oblepiają, ale nie są zbyt gęste. Makaron spaghetti we Włoszech jada się ze zwykłym sosem pomidorowym, carbonarą, aglio e olio czy z pesto. Co ciekawe, takie spaghetti jest podawane jako pierwsze danie przed drugim daniem mięsnym.

Włoskie pesto

Pesto to włoskie sosy lub pasty, zazwyczaj o zielonym lub czerwonym kolorze, charakteryzujące się intensywnym smakiem. Najczęściej przygotowuje się je z bazylii, ale istnieją też warianty z suszonymi pomidorami, rukolą, czy innymi ziołami. Poza tym wykorzystuje się oliwę z oliwek, czosnek, orzeszki pinii i twarde sery dojrzewające.

Pesto z bazylii należy do jednych z najbardziej charakterystycznych i popularnych włoskich sosów. Powstało w połowie XIX wieku w okolicach Genui w regionie Liguria, dlatego znane jest także jako pesto alla Genovese. Składnikami są świeża bazylia nadająca aromat i kolor, czosnek dodający pikantności, ser parmezan lub pecorino nadający słony i głębszy smak, orzeszki pinii dla konsystencji i złagodzenia smaku oraz oliwa z oliwek łącząca składniki i dodająca smaku. Jest to aromatyczny oraz wszechstronny sos, który można wykorzystać do makaronu, pizzy, kanapek, sałatek i wielu innych dań. Tradycyjnie pesto przygotowuje się w moździerzu, rozcierając składniki na gładką pastę. Współcześnie często używa się blendera, ale tradycyjna metoda pozwala bardziej zachować pełnię smaku i aromatu.

Włoski ser

Burrata to świeży, włoski ser z mleka krowiego i podpuszczki, charakteryzujący się miękką konsystencją w środku, otoczoną warstwą mozzarelli. Wewnątrz znajduje się stracciatella, czyli mieszanka kawałków mozzarelli i śmietany, która nadaje burracie wyjątkowy oraz wyrazisty, rozpływający się w ustach smak. Wygląda jak kula mozzarelli zwarta z zewnątrz, ale wnętrze jest kremowe i ma delikatny, lekko słodkawy smak z maślaną nutą. Choć formę ma bardziej zbliżoną do sakiewki i uznawana jest za „bogatszą” wersję mozzarelli. Burrata świetnie sprawdza się jako przystawka, podawana jest często sama z pieczywem, pomidorami, bazylią i oliwą z oliwek. Może być też dodatkiem do sałatek, makaronów czy pizzy, a nawet być podawana na słodko z owocami.

Burrata pochodzi z regionu Apulia na południu Włoch i nie ma zbyt długiej historii w odróżnieniu od innych serów. Najstarsze informacje o podobnych serach pochodzą z końca XIX wieku i mają korzenie w wioskach oraz gospodarstwach mleczarskich. Dzisiejszy kształt i nazwę otrzymała w połowie XX wieku w gospodarstwie rolniczym w mieście Andria w pobliżu Bari. Podobno powstała w wyniku szukania sposobu na wykorzystanie resztek mozzarelli z jej produkcji. Stopniowo produkcja rozpowszechniła się w innych rejonach Włoch i w USA za sprawą włoskich imigrantów. Jednak oryginalna, rzemieślnicza „Burrata do Andria” musi powstawać w Apulii. Jako produkt regionalny w 2016 roku uzyskała certyfikat „Chronione pochodzenie geograficzne”.

Warto dodać, że burrata posiada pewne właściwości odżywcze. Stanowi dobre źródło białka, witamin z grupy B, wapnia, fosforu, cynku, selenu oraz zdrowych tłuszczów. Zaleca się jednak spożywanie jej z umiarem, bo jest bogata w tłuszcze i kaloryczna.