Śródziemnomorska sałatka z makaronem orzo to propozycja na danie pełne kolorowych warzyw, które zachęcają do jej zjedzenia. To miska świeżych i orzeźwiających smaków. Jest idealna na lato, jako przekąska, dodatek do obiadu, ale też na różne specjalne okazje. Robi się ją szybko i może być przygotowana z wyprzedzeniem. Przy okazji warto pochylić się nieco nad makaronem orzo. Nie jest bowiem tak popularny i znany, jak inne odmiany znane z kuchni włoskiej. Wiedząc coś nowego, można pochwalić się taką wiedzą przy okazji przed rodziną i znajomymi.

Prawdopodobnie pochodzi a Azji, być może do Włoch przywieźli go Arabowie. Istnieją zapiski, że znano go w starożytnym Rzymie, a na Sycylii produkowano już w XII wieku. Niezależnie od tego, kto wymyślił makaron, pewne jest jedno. To Włosi dzięki swej kuchni, w której jest podstawą, spopularyzowali go na całym świecie. Jak również to, że makaron orzo dotarł do nas z Italii.

Czym jest, dlaczego jest inny i z „czym się to je”? Postaramy się znaleźć odpowiedzi.

Orzo – co to za makaron?

Orzo to rodzaj makaronu, który kształtem i wielkością przypomina ziarna ryżu lub jęczmienia. To ten charakterystyczny wygląd odróżnia go od innych typów makaronów, czyli produktów wytwarzanych z mąki. Po włosku „orzo” oznacza „jęczmień”, który zresztą jest z nim ściśle związany. Pierwotnie to z ziaren jęczmienia, najbardziej rozpowszechnionego w Italii zboża i podstawy diety Rzymian był produkowany. W czasach starożytnych wierzono, że między innymi zapewnia więcej siły niż inne zboża. Obecnie orzo wytwarzane jest z pszennej, a głównie gruboziarnistej mąki z twardej pszenicy durum, czyli semoliny. Włosi, znawcy makaronu, za prawdziwy uważają zresztą tylko produkowany z semoliny. Warto wiedzieć, że wersja z semoliny ma nieco więcej wartości odżywczych, więc jest zdrowsza niż ta ze zwykłej pszenicy.

Jako ciekawostkę można dodać, że niektórym orzo może ze względu na kształt mylnie kojarzyć się z nazwą makaron ryżowy. A ten ma kształt długich wstążek, jest wytwarzany z mąki ryżowej i stanowi podstawę wielu dań kuchni azjatyckiej. Co ważne, nie zawiera glutenu.

Historia i zastosowanie orzo

Być może pojawił się w Italii za sprawą wpływów antycznej Grecji, gdzie popularny był makaron „kritharaki” o podobnym kształcie. Ale orzo znano we Włoszech już w czasach starożytnych, gdzie stanowił bazę potraw dla legionistów rzymskich. Miał dostarczać odpowiednią liczbę kalorii, by budować masę mięśniową oraz dawać energię i siłę. Z biegiem czasu jego zastosowanie znacznie się zmieniło. Gdy upadło Cesarstwo Rzymskie, zaczął być wykorzystywany do jedzenia dla niemowląt, a następnie do sałatek, w których zastosowanie ma niemal nieograniczone. Oprócz nich obecnie stosowany jest do warzywnych i rzadkich zup, zapiekanek, dań z mięsem, owocami morza i warzywami oraz podawany z sosami. Można go jeść na ciepło i na zimno. Popularność, głównie ze względu na unikalny kształt, zyskał przede wszystkim w rejonie basenu Morza Śródziemnego, zwłaszcza w kuchni greckiej. Niekiedy orzo zastępuje w przepisach ryż lub kaszę.

Jak zrobić i gotować makaron orzo?

Orzo bez problemu można kupić (jest dostępny niemal w każdym markecie), ale jeśli ktoś woli domowe makarony, podajemy szybki przepis. Wystarczy połączyć 400 g mąki semoliny (opcjonalnie pszennej), 1 jajko, 40 ml wody oraz szczyptę soli i ugniatać do uzyskania gładkiego, jednolitego ciasta, które powinno chwilę odpocząć. Następnie na podsypanym mąką blacie cienko je rozwałkować i wykrawać malutkie prostokąty, które można lekko oprószyć mąką. Włożyć je do suchego garnka, przykryć i trzymając za uchwyty, potrząsać. To powinno sprawić, że prostokąty lekko się zrolują. Potem zagotować wodę, dodać sól, chwilę potem makaron i gotować na małym ogniu od 10 do 15 minut, zależnie od jego wielkości i pożądanej miękkości. Proporcje to 1 litr wody i 10 g soli na 100 g makaronu. Co ciekawe, orzo można też przygotować tak jak risotto, gotując go w mniejszej ilości bulionu.