Pyszne, delikatne i puszyste placuszki z twarożku, idealny pomysł na szybkie oraz smaczne śniadanie. Proste w składzie, a do tego szybkie w przygotowaniu. Uwielbiają je nie tylko dzieci. Można je podawać z jogurtem, syropami, sosami, konfiturą, dżemem, miodem, bakaliami, cukrem pudrem czy owocami. W praktyce placuszki twarogowe oraz syrniki to to samo danie i te nazwy bywają używane zamiennie. Jednak pierwsze określenie jest polską nazwą, która oddaje ich charakterystykę. Syrniki to nazwa dania zza naszej wschodniej granicy, które zwykle jest trochę bardziej specyficzne. Trudno powiedzieć, które jest rodzajem, którego, ale są podobne. 

My przygotowaliśmy przepis na polskie placuszki twarogowe. Można powiedzieć, że trochę przypominają racuchy, również nieduże, okrągłe i pulchne placki smażone na złoty kolor. Różnica polega na tym, że racuchy smaży się w głębszym oleju, a zamiast sera składnikiem są produkty mleczne. W najpopularniejszej wersji w cieście znajdują się także starte jabłka. Przepis na tę tradycyjną potrawę kuchni polskiej, czyli racuchy znajdziecie tutaj.

Placuszki twarogowe czy syrniki – co je różni? 

Syrniki wywodzą się z kuchni wschodnioeuropejskiej, a konkretnie wschodniosłowiańskiej. Nazwa pochodzi od starosłowiańskiego słowa „syr”, które oznacza „miękki twaróg”. Inne określenie to twarożniki od słowa „tworog”. Jest to nazwa specyficzna dla kuchni ukraińskiej, białoruskiej i rosyjskiej. Syrniki są tam tradycyjnym daniem, bardzo popularnym w tych krajach. W Polsce niekiedy bywają nazywane serniczkami, w Małopolsce i na Śląsku są to małdrzyki. Placuszki twarogowe to po prostu ogólnopolskie określenie. Wszystkie bazują głównie na twarogu, jajkach, cukrze i mące pszennej, ryżowej lub kaszy manny. Są puszyste, delikatne w środku i chrupiące z zewnątrz. Placuszki często przypominają sernik, zwłaszcza jadane na zimno, bo po wystygnięciu są bardziej zwarte. Syrniki najczęściej także na ciepło są skondensowane. 

Syrniki z mąką czy bez? 

Syrniki mają nie tylko gęstszą strukturę, ale też bardzo wyraźny, serowy smak. Nie są mocno słodkie, nieraz z kwaskową nutą twarogu. W porównaniu do polskich placuszków zawierają zwykle mniejszą ilość mąki, ewentualnie kaszy manny w stosunku do serka. Co ważne, musi być dokładnie odciśnięty z nadmiaru wilgoci, suchy oraz dobrze roztarty, do niego dodaje się cukier i jajka oraz minimalną ilość mąki. Syrniki najczęściej formuje się rękoma w małe, okrągłe placki i obtacza w mące, więc są zazwyczaj grubsze. Tradycyjnie podawane są na słodko z dżemem, miodem lub owocami, ale też z kwaśną śmietaną, bywają również wersje wytrawne. Czasami do ciasta dodawane są jabłka i inne owoce świeże albo suszone, miód lub rodzynki, a także marchew czy ziemniaki. Można nadmienić, że w oryginale w ogóle nie było mąki, a twaróg musiał zawierać dużą ilość tłuszczu. Spoiwem zamiast mąki były jajka, a do tego dodawano trochę naturalnego słodzika. 

Polskie placuszki z twarogu 

Pomimo że mocniej zwarte, syrniki nieraz bywają określane jako puszystsze od naszych placuszków. Wynika to bardziej z delikatności, formowania w kulki i obtaczania w mące, co nadaje im stabilną formę oraz chrupiącą skórkę przy miękkim środku. Ciasto na placuszki twarogowe zwykle ma rzadką konsystencję, zwiera dodatki rozluźniające, ma więcej mąki i nakłada się je łyżką na rozgrzaną patelnię. Dzięki temu placki są lżejsze i mają formę bardziej plackowatą. 

Polskie czy wschodnie – nie zmienia to faktu, że placuszki z twarogu są delikatne, pyszne i proste w przygotowaniu. Lista składników jest krótka, nie są drogie, skomplikowane czy czasochłonne. Najlepiej smakują zaraz po usmażeniu, czyli na ciepło, a można je jeść z ulubionymi  i to różnymi dodatkami. Dzięki temu za każdym razem będą smakować inaczej. Dlatego dodatki w naszym przepisie są tylko propozycją, a każdy może dodać to, co tylko zechce.