Kremowe zupy są cenione za aksamitną konsystencję. To idealny wybór dla osób, które nie przepadają za wyraźnymi kawałkami warzyw na talerzu. To również świetny sposób, żeby przemycić je do menu obiadowego, kiedy dzieci nie chcą ich jeść. Jednak nasza propozycja nieco przełamuje tą kremowość, ale w postaci dodatku do zupy, a nie jej składnika. Całość udekorowana koperkiem, chili i oliwą prezentuje się smakowicie, bazując na zieleni, ale z lekkim twistem na wierzchu. Przedstawiamy przepis na krem z kalarepy, ziemniaków i pora z bobem.

Kremowe zupy – jak uzyskać idealną konsystencję?

Aksamitny krem z warzyw to kompozycja, w której każdy składnik pełni ważną rolę wpływającą na konsystencję. Sama kalarepa, nawet mimo długiego gotowania, ma dość włóknistą strukturę i nie zagęści płynu wystarczająco. Te twardawe włókna bywają też sporym wyzwaniem podczas miksowania. Większość standardowych blenderów o mocy 600-1000W może ich dokładnie nie rozdrobnić, pozostawiając w zupie wyczuwalne grudki. Warto zwrócić uwagę na mocniejsze urządzenie – Ekstraktor HomeVero Nutri oferuje aż 1200 Watów, więc lepiej poradzi sobie z tak wymagającym produktem. Jednak, żeby płyn był idealnie gładki, ważne są też inne składniki.

Kluczowym elementem przepisu są ziemniaki, które po zmiksowaniu uwalniają skrobię, nadając całości naturalną gęstość bez konieczności dodawania mąki. Bazą smakową zupy jest z kolei por – podsmażony na maśle traci swoją surową ostrość, stając się maślany i słodki. Dopełnieniem jest śmietanka 30%, która zabiela płyn i nadaje mu delikatną, aksamitną konsystencję.

Jakie dodatki pasują do kalarepy?

Tak przygotowany krem jest niezwykle łagodny, dlatego ważną rolę odgrywają tu kontrastujące dodatki. Posypany na wierzchu koperek wprowadza ziołową świeżość, natomiast szczypta płatków chili przełamuje delikatność wyrazistym, ostrym akcentem podczas jedzenia. Stróżka dobrej jakości oliwy z oliwek uzupełnia kremowość zupy, wzbogacając jej subtelny smak. Dodatkowo zieleń koperku i czerwień chili kontrastują z jasną bazą, a wraz z oliwą dodają potrawie restauracyjnego szyku. W naszym przepisie znajduje się jeszcze jeden wyjątkowy i treściwy dodatek, czyli bób o maślanym miąższu przygotowany w dwóch różnych odsłonach.

Bób – gotowany i smażony – co daje ta technika?

Bardzo młody bób można jeść na surowo. Gotowany wymaga zaledwie kilku minut, trzeba uważać, bo łatwo się rozgotowuje. Najlepiej przelać go od razu zimną wodą, żeby zachował zielony kolor w środku. Po takiej obróbce kucharze często stosują pewien trick. Obrane ziarna są krótko prażone na suchej lub lekko natłuszczonej patelni. Dzięki temu zyskują trochę chrupkości i orzechowy aromat, co idealnie kontrastuje z delikatną konsystencją zupy z kalarepy.

Restauratorzy stosują także inną metodę – przysmażają ziarna w skórkach. Z wierzchu stają się lekko białe i „omszałe”, a boki są przypieczone na brązowo. Młody bób ma delikatną skórkę, więc w środku robi się miękki, nabierając jednocześnie głębokiego smaku. Co ważne – skórki trzeba naciąć wzdłuż wąskich boków. Po wrzuceniu na patelnię z tłuszczem pokrywają się pęcherzykami powietrza, które tworzą charakterystyczny nalot. Przy czym nacięcie jest konieczne, żeby bób nie popękał od pary wodnej. Dodatkowo po usmażeniu skórka schodzi jednym pociągnięciem.

Do tak precyzyjnego przypiekania ziaren sprawdzi się patelnia miedziana z powłoką nieprzywierającą Master Copper. Szybko i równomiernie rozprowadza ciepło, dzięki czemu bób równo się rumieni na całej powierzchni patelni, a skórka łatwo odchodzi od dna. Warto zauważyć, że młoda jest w pełni jadalna i bardzo smaczna. Jednak wiele osób woli starszy i mączysty bób. Najlepiej smakuje ugotowany w osolonej wodzie, lepiej też nadaje się do niektórych potraw, takich jak hummus z bobu. Z tego przepisu można dowiedzieć się więcej o pochodzeniu oraz właściwościach tego warzywa. A poniżej receptura na krem, w którym towarzyszy z kalarepie.